Σε λίγες ημέρες κλείνω τα τριάντα .
Περνάω από τη φάση του μαλάκα στη φάση του Κύριου Μαλάκα με περικεφαλαία.
Είναι οι ημέρες που κάνεις έναν απολογισμό σαν και αυτόν που έχω καιρό να γράψω εδώ μέσα, αλλά συχνά το σκέφτομαι. Ξέρεις, κάθε λίγο και λιγάκι γράφω άρθρα στο κεφάλι μου και δεν πατάω το enter. Όχι για σπουδαίο λόγο, απλώς δεν ταιριάζει η στιγμή.
Τριάντα χρόνια επιτυχίες ο πρώτος δίσκος των σκουμπριών και εγώ θυμάμαι τα περσινά μου γενέθλια. Δεν ήμουν σπίτι, ήμουν σε μια άλλη πόλη, όμορφη κατά κοινή ομολογία, τούρτα δεν είχε, παρά μόνο ένα σουβλάκι, λίγο κρασί, λίγο θάλασσα, το αγόρι μου και κάτι παιδιά με κιθάρες στο δρόμο. Ωραία φάση. Πολύ ωραία φάση.
Μακάρι τα όμορφα της ζωής να έμπαιναν σε ενα κουτάκι και να τα βγάζαμε όποτε θέλουμε ξαναζώντας στιγμές. Αυτό θα ήταν μαγικό και ταυτόχρονα τόσο ψεύτικο. Οι στιγμές είναι για να τις ζούμε μια φορά. Αυτή είναι η μαγκιά τους και εκεί κρύβεται η μαγεία τους.
Και ακριβώς εκεί βρίσκεται η μαγεία.
Ως γνωστόν η ηλικία δεν έχει όριο όπως και η βλακεία.
Άρα η ηλικία με την βλακεία σίγουρα συνδέονται. Προς τί λοιπόν αυτή η ιστορία με τα χρόνια?
Γιατί αυτές είναι που έχουν σημασία τελικά. Αυτές μας ορίζουν θές δε θες να το παραδεχθείς.
Έτσι λοιπόν φέτος, δεν θα μιλήσω για την ηλικία μου, Θα πω απλά πως προσθέτω έναν χρόνο βλακείας στην ήδη υπάρχουσα και θα προχωρήσω για νέες περιπέτειες.
Περνάω από τη φάση του μαλάκα στη φάση του Κύριου Μαλάκα με περικεφαλαία.
Είναι οι ημέρες που κάνεις έναν απολογισμό σαν και αυτόν που έχω καιρό να γράψω εδώ μέσα, αλλά συχνά το σκέφτομαι. Ξέρεις, κάθε λίγο και λιγάκι γράφω άρθρα στο κεφάλι μου και δεν πατάω το enter. Όχι για σπουδαίο λόγο, απλώς δεν ταιριάζει η στιγμή.
Τριάντα χρόνια επιτυχίες ο πρώτος δίσκος των σκουμπριών και εγώ θυμάμαι τα περσινά μου γενέθλια. Δεν ήμουν σπίτι, ήμουν σε μια άλλη πόλη, όμορφη κατά κοινή ομολογία, τούρτα δεν είχε, παρά μόνο ένα σουβλάκι, λίγο κρασί, λίγο θάλασσα, το αγόρι μου και κάτι παιδιά με κιθάρες στο δρόμο. Ωραία φάση. Πολύ ωραία φάση.
Μακάρι τα όμορφα της ζωής να έμπαιναν σε ενα κουτάκι και να τα βγάζαμε όποτε θέλουμε ξαναζώντας στιγμές. Αυτό θα ήταν μαγικό και ταυτόχρονα τόσο ψεύτικο. Οι στιγμές είναι για να τις ζούμε μια φορά. Αυτή είναι η μαγκιά τους και εκεί κρύβεται η μαγεία τους.
Πολλοί μπερδεύουν την μαγκιά με την μαγεία.
Μαγκιά δεν είναι να συμβιβάζεσαι με την εποχή σου ή με την ηλικία σου, μαγκιά είναι να ζείς αυτό που σου αρέσει και να το πεοσαρμόζεις* στην εκάστοτε ηλικία.Και ακριβώς εκεί βρίσκεται η μαγεία.
Ως γνωστόν η ηλικία δεν έχει όριο όπως και η βλακεία.
Άρα η ηλικία με την βλακεία σίγουρα συνδέονται. Προς τί λοιπόν αυτή η ιστορία με τα χρόνια?
*(προσαρμόζεις ήθελα να γράψω αλλά #den)
"Γιατί μετράμε χρόνια και όχι βλακείες?"
Να και κάτι που μας διέφευγε τόσα χρόνια. Οι βλακείες, που ορίζουν το είναι μας.Γιατί αυτές είναι που έχουν σημασία τελικά. Αυτές μας ορίζουν θές δε θες να το παραδεχθείς.
Έτσι λοιπόν φέτος, δεν θα μιλήσω για την ηλικία μου, Θα πω απλά πως προσθέτω έναν χρόνο βλακείας στην ήδη υπάρχουσα και θα προχωρήσω για νέες περιπέτειες.
..14 and ready for action
15 came mass destruction
16 ready for war
17 fuck the world
18 years down the lane
19 I'm going insane
20 years old I 'm on the run
21 still having fun
22 got nothing to do
23, 24 got nothing to prove
25 got no time I'm the first to dive
26 got my kicks and I'm still alive
27 I'm off to heaven
28 I'm running late
29 I walk the line going back for more
30 years old still shining gold..
Καλές βλακείες σε όλους..!
